Scarlet – Marissa Meyer

The Lunar Chronicles is zo’n serie waar ik van tevoren niet heel erg enthousiast over was. Totdat ik het eerste deel, Cinder, een kans gaf. Gelukkig, want wat een gaaf boek was dat! Voor Scarlet, het vervolg, was ik dan weer een beetje huiverig. Een nieuw hoofdpersonage? Een nieuwe verhaallijn? Maar ik was net gewend aan Cinder!

Scarlet geeft weer een nieuwe draai aan het verhaal. We krijgen nu te maken met een extra hoofdpersoon en een nieuwe verhaallijn. Scarlet leeft bij haar op dit moment vermiste oma. Ze is hard bezig met zoeken naar haar en komt tot de ontdekking dat een geheime groep haar in haar bezit heeft. Ze gaat ze achterna en komt op haar weg een wel hele leuke jongen tegen en een strontirritante kapitein. Samen maken ze een reis waar uiteindelijk het verhaal van Cinder ook nog in verweven zit. Aan het eind komt alles samen.

In het begin vond ik het enorm wennen. Na mijn gigantische enthousiasme van Cinder, kwam het een beetje koud op m’n dak dat het tweede deel ineens over iemand anders ging. Huh? Het verhaal van Cinder was toch helemaal nog niet afgelopen? Misschien als ik iets meer onderzoek had gedaan, wist ik al dat mijn ongenoegen enigszins onterecht was. Maar dat had ik niet gedaan. Dus in het begin: wennen.

Scarlet is geen onprettig personage. In vergelijking met Cinder vond ik haar echter wel een beetje tegenvallen. Ze is absoluut een dame met pit, maar ik miste soms wat humor, wat menselijkheid. Ze was alleen die dame met pit en dat vond ik wat oppervlakkig. Daarnaast bleef ik maar verlangen naar Cinder en Kai. Een beetje onterecht misschien, maar zodra ik dan ook ontdekte dat deze twee personages toch nog hun eigen hoofdstukken hadden in het verhaal, werd ik een stuk vrolijker.

Begrijp me niet verkeerd, ik vond het verhaal absoluut niet slecht. Ik vond het wel aardig. Vooral het idee vond ik wel heel gaaf. Met veel fantasie en losjes gebaseerd op roodkapje. Het idee van de bende en de wolven vond ik fascinerend. Vooral als ze uiteindelijk tot de aanval overgaan. Een interessante psychologie die ik leuk vond om te lezen. Ook de interactie tussen Scarlet en de kapitein vond ik ronduit hilarisch. Wat een arrogante eikel is dat, but I like him!

Ook het feit dat de verhaallijnen uiteindelijk weer bij elkaar komen, vond ik erg tof gedaan. In het begin lijkt het heel erg alsof het gescheiden verhaallijnen zijn, maar op de een of andere manier blijken ze verweven. Je komt daar na een korte tijd al wel achter, maar hoe het precies zit, dat weet je niet. Marissa Meyer krijgt het perfect voor elkaar om beetje bij beetje te onthullen hoe het zit. Dat vond ik heel knap gedaan! Ze hield daardoor mijn aandacht helemaal bij het verhaal. Ik was er echt wel aan verslaafd.

Al met al vond ik het toch een geslaagd boek! Ik moest er heel erg aan wennen dat ik min of meer afscheid moest nemen van mijn favoriete personages. De nieuwe karakters waren leuk, maar niet zo leuk als Cinder en Kai. Toch namen Scarlet en Wolf me mee op een reis die ik niet snel zal vergeten. Een magische reis waarin allerlei verhaallijnen in elkaar verwikkeld bleken te zitten en samen kwamen. Een verhaal waar ik verslaafd aan was! Gelukkig heb ik Cress al in de kast staan, dus het zelf vast niet lang meer duren voordat die gelezen wordt!

Titel: Scarlet
Originele titel: Scarlet
Serie: The Lunar Chronicles #2
Auteur: Marissa Meyer
Verschenen: februari 2017
Uitgever: Blossom Books
Aantal pagina’s: 422
Goodreads

Button Bol 001

Button The Book Depository

Geef een reactie

CommentLuv badge