Ik had een droom… en die kwam uit!

Iedereen had vroeger wel van die dromen. Kleine-meisjes-dromen waarvan je hoopt dat ze ooit uitkomen. En stiekem was ik ook wel jaloers op al die mensen met een eigen paard, al wist ik dat het er qua kosten en tijd voor mij destijds echt niet in zat. Totdat ik afgestudeerd was en een vaste aanstelling kreeg… Dat veranderde voor mij enorm veel en zorgde ervoor dat ik mijn kleine-meisjes-droom uit kon laten komen. Want IK HEB EEN EIGEN PAARD <3333.

Vandaag wil ik jullie meer vertellen over mijn trots: Aylin. Een prachtige ‘witte’ merrie die een enorme knuffelaar is.
Ons avontuur begon een maandje of iets geleden. Ik was al een tijdje intensief op zoek naar een eigen paardje en ik ging regelmatig ergens kijken. Lang niet elk paard was leuk en soms was er gewoon echt geen klik. Toen kwam er een prachtige, blauwschimmelmerrie op mijn pad en ik ging kijken. Het was niet direct liefde op het eerste gezicht en de klik was er niet meteen, maar haar enorm nuchtere karakter en veilige gevoel dat ze me gaf tijdens het rijden, bleven me bij.

Voordat ze kwam kocht ik al een mooie poetskoffer waar ik haar naam op liet maken en kreeg ik een super schattige sleutelhanger van mijn ouders, die echt sprekend op Aylin lijkt!

Toch waren er veel twijfels. Ik zocht een goed ingereden paard met bij voorkeur wedstrijdervaring. Dit was een merrie van 4 die weliswaar goed beleerd was, maar daar bleef het bij. Daarbij zocht ik iets van rond de 1.50/1.55 meter en ze is nu 1.60 meter (en groeit nog!). Dus ja, twijfels, maar toch ging ik nog maar eens kijken. Nog altijd was er niet echt een klik en de dag daarna heb ik er ’s ochtends veelvuldig over gepraat met collega’s. Totdat ik ’s middags naar het druilerige weer buiten zat te kijken en alleen maar aan haar kon denken. Ergens was er een kwartje gevallen.

Zodoende ging ik nog eens terug om serieus te bespreken wat de mogelijkheden waren om haar te kopen. De dag daarna was ik één bal energie want ik had de knoop doorgehakt: ik ging haar kopen! Het enige probleem was wel dat ze in haar paspoort geregistreerd staat als ‘unnamed’. Een absolute no go natuurlijk ;-). Er moest dus een naam komen en uiteindelijk ging ik voor Aylin. Mijn meisje komt namelijk uit Ierland, dus ik wilde sowieso iets Iers. We gingen op onderzoek uit en kwamen op deze mooie naam die ‘knap en nobel’ betekent. Wat ik prachtig vond in combinatie met het paard. En daarmee was het duidelijk dat ze Aylin zou gaan heten!

Nadat ik de knoop doorgehakt had, begon het pas echt. Je moet dan ineens zoveel regelen. Stalling, vervoer, keuring door de dierenarts en een hoop spullen die ze sowieso meteen nodig heeft. En doordat ik een weekje weg was voor mijn werk, moest ik ook nog even wachten voordat ze naar mij toe kon komen. Gelukkig ging alles goed en was ze helemaal gezond met de vetcheck en kon ze naar huis komen. Samen met de staleigenaar gingen we haar ophalen, wat voor mij nogal spannend was. Nu was het echt echt. Mijn eigen paard, mijn verantwoording, mijn droom die uitkwam!

Hier kwam ze net van de trailer af, voor het eerst op haar nieuwe stalletje. Nu is ze echt van mij en bij mij! Heel bijzonder moment.

Ondertussen gaat het lekker met ons. We hadden wat opstartprobleempjes in de zin van: we moesten allebei even wennen, aan de nieuwe situatie, aan elkaar. We moesten elkaar knopjes vinden en elkaar leren kennen. En eerlijk is eerlijk, dat is nog niet altijd zo, maar dat kan ook niet. Dat gaat zeker nog komen, maar heeft tijd nodig. Nu zijn we gewoon langzaam bezig onze band op te bouwen en samen te groeien tot een liefdevolle combinatie!

Mevrouw heeft ondertussen al twee leuke dekens. Zoals deze zweetdeken met zebrapatroon!

Hoewel het voor mij best spannend is dat Aylin nog maar 4 jaar is (als je het vergelijkt met mensen leert ze eigenlijk net een beetje lopen en praten). Ik heb niet heel veel verstand van het opleiden van een nieuw paard, maar gelukkig heb ik er veel hulp bij. Het voordeel is wel dat ik haar helemaal tot mijn hand kan zetten en haar alles kan aanleren wat ik wil. We zijn al lekker van alles aan het doen. Lekker rijden, wandelen, grondwerk en we zijn ook al wat begonnen met vrijheidsdressuur en ik heb haar ook al een keer laten springen, wat ze super oppakte! Ik kijk er enorm naar uit om met deze prachtige meid te groeien.

 

 

 

En voor in de winter heeft ze deze stoere deken met sterren!

Aylin is een enorm liefdevolle en eerlijke merrie. Ze houdt super van knuffelen, wat ik heerlijk vind, haha. Daarbij houdt ze van poetsen, wat enorm fijn is, aangezien ze 1) een sloddervos is en 2) wit is. Ze hoeft maar één keer in het zand te rollen en vies is mevrouw. Soms lijkt het alsof ze het erom doet. Zo was er een vriendin mee en had ik dus mijn camera meegenomen om wat foto’s te maken. Mevrouw was echter wat drukjes op de wei omdat ze allemaal paarden in de wei naast zich had staan. Daar wilde ze toch eerst even kijken. Dus ik had haar los gelaten om haar te laten snuffelen. Toen ze uitgesnuffeld was zei ik: ‘Oké, ik ga haar pakken dan kunnen we even wat foto’s maken.’ Ik had nog geen drie stappen in haar richting gezet en hoppa, ze zakt door haar benen en gaat heerlijk liggen rollen in de modder. Dus de vlekken op de foto’s moeten jullie maar wegdenken :-P.

De tweede keer dat ik op haar reed sinds ze van mij is! Zo bijzonder <3

En dus lekker rollen. Extra fijn als je een wit paard hebt, haha.

Hoewel we dus nog lang niet zijn waar we moeten zijn en ik soms nog wat onzeker ben, ben ik wel enorm blij met haar. Ik ben een super trotse eigenaar en vind Aylin een prachtig en lief paard! Bij deze wilde ik haar graag aan jullie voorstellen, want je kunt er donder op zeggen dat jullie haar nog regelmatig terug gaan zien in mijn blogs!

Mijn mooie meisje <33

 

Geef een reactie

CommentLuv badge